YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/15487
KARAR NO : 2013/6058
KARAR TARİHİ : 16.05.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs ve kasten yaralama suçlarından sanık … ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan suça sürüklenen çocuk …’in yapılan yargılamaları sonunda; sanık …’un atılı suçlardan mahkûmiyetine, suça sürüklenen çocuk …’ın atılı suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Almus Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.01.2009 gün ve 2008/34 Esas, 2009/4 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi Üst Cumhuriyet Savcısı ile sanık … tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Üst Cumhuriyet Savcısının hükmü CMUK.nın 310. maddesinin 3. fıkrasında öngörülen ve tefhimden başlayan bir aylık süreden sonra 10.04.2009 havale tarihli süre tutum dilekçesiyle temyiz ettiği anlaşıldığından, süresi içinde yapılmayan temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık …’un temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanları, bunu destekleyen tanıklar … ve …’in anlatımları, adli raporlar ile tüm dosya kapsamına göre; mağdurun olay günü hayvanlarını otlatıp köyüne döndüğü sırada, sanık …’un, kardeşi … ile birlikte mağdurun önüne çıktıkları, sanık …’un silahını mağdura doğrultup “babamın davasından vazgeç, yoksa seni rehin alır …’a götürürüz” diyerek bu şekilde mağduru 30-40 metre götürdükleri, daha sonra sanık …’un kemerini çıkartarak kardeşi …’dan mağduru kemerle bağlamasını istediği, …’ın mağduru kollarından bağlamaya çalıştığı sırada sanık …’un kaçmaya çalışan mağduru 5-6 metre mesafeden ateş ederek adli raporlara göre sol bacağından basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması şeklinde sübut bulan olayda, eylemin bir bütün halinde tamamlanmış olan cebir ve tehditle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, bu nedenle sanığın TCK.nın 37/1 delaletiyle aynı Kanunun 109/2 ve 109/3-a-b maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi, yine mağdurdaki yaralanmanın niteliği itibarıyla TCK.nın 109/2. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cebir unsurunu oluşturduğu gözetilmeden, ayrıca sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.