YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/155
KARAR NO : 2011/402
KARAR TARİHİ : 29.09.2011

Irza geçme ve reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık … Türkel ile kaçırıp alıkoyma suçuna iştirak etmekten sanıklar … Cingöz, …, …, …, …, …, …, …, …, …, … ve … haklarında yapılan yargılamaları sonunda; sanık …’in ırza geçme eylemi ırza tasaddi suçunu oluşturduğu kabul edilerek bu suç ile reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan ve diğer sanıklarında üzerlerine atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Kozan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.10.2006 gün ve 2004/164 Esas, 2006/234 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Irza tasaddi suçunu işlediği kabul edilen sanık … hakkında 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi gereğince suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK maddeleri karşılaştırılırken sanığın eyleminin 765 sayılı TCK.nun 416/2. maddesine uygun olup asgari 3 yıl hapis cezası öngörüldüğü buna karşılık 5237 sayılı TCK.nun 102/1. maddesinde ise asgari 2 yıl hapis cezası öngörüldüğü belirtildikten sonra 765 sayılı TCK.nun 416/2. maddesi uyarınca asgari 3 yıl hapis cezası esas alınıp bunun üzerinden artırım-indirim yapıldığı halde 5237 sayılı TCK.nun 102/1. maddesi tatbikinde teşdiden 3 yıl hapis cezasının esas alınıp bunun üzerinden işlem yapılması suretiyle oranlılık ilkesine aykırı davranılması,
Oluşa uygun şekilde sanıklardan…’in mağdureye tasaddi niteliğinde şehevi hareketlerde bulunduğu gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde sanıklar

hakkında 765 sayılı TCK.nun 432. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan Kanunun 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, sanıklar hakkında kaçırıp alıkoyma suçundan verilen hükümlerde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.03.2004 gün ve 2004/6-41 Esas, 2004/70 sayılı Kararı ile CMUK.nun 326/son maddesinde amacın sonuç cezayı değil, infaz edilebilecek cezanın tür ve miktarını belirlemek olduğu da gözetilerek, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sanıkların ceza miktarı itibari ile kazanılmış hakları gözetilmek kaydıyla, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 29.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.