YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/15509
KARAR NO : 2013/5539
KARAR TARİHİ : 07.05.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık …’un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bozüyük Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.09.2009 gün ve 2008/295 Esas, 2009/280 Karar sayılı hükme yönelik aynı mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 08.01.2010 tarihli Ek Kararının süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 07.11.2006 gün ve 2006/6-213 Esas, 2006/229 sayılı Kararında açıklandığı üzere; CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince hükümde “başvurulacak kanun yolu, süresi, sürenin hangi tarihte başlayacağı, mercii ve şeklinin” açıkça gösterilmesi gerektiği, sanığın yokluğunda verilen 17.09.2009 günlü hükümde ise “Kararın tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içerisinde…” temyiz edilebileceği belirtilerek kanun yoluna başvuru süresinin ne zaman başlayacağının açık şekilde gösterilmemesi nedeniyle, aynı Kanunun 40 ve devamı maddelerine göre temyiz süresinin geçirilmesinde sanığın kusurunun bulunmadığı ve eski hale getirme nedeninin oluştuğu bu nedenle hükmün kesinleşmediği anlaşıldığından, sanığın 07.01.2010 tarihli dilekçesinin eski hale getirme yoluyla süresinde yapılmış temyiz başvurusu olarak kabulü ile Mahkemenin 08.01.2010 günlü temyiz isteminin reddine dair Ek Kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
TCK.nın 53/3. maddesi uyarınca aynı Kanunun 53/1-c maddesinde düzenlenen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından yoksunluğun koşullu salıverilmeye, diğerleri üzerindeki vesayet ve kayyımlık yetkileri yönüyle ise hak mahrumiyetinin infaz tamamlanıncaya kadar hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK.nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm hükümden çıkarılarak, yerine “Sanığın TCK.nın 53/1. maddesinin (a), (b), (d), (e) bentlerinde belirtilen haklarından mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendindeki haklarından yalnız kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilmesine kadar, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.