YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/15716
KARAR NO : 2013/12084
KARAR TARİHİ : 25.11.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar …, … ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret suçlarından sanık …’un yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar … ve …’nin atılı suçtan mahkûmiyetlerine, sanık …’nin ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine, hakaret suçundan beraatine dair Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 11.02.2009 gün ve 2008/550 Esas, 2009/95 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanık hakkında verilen beraat hükmüne yönelik sanığın temyizde hukuki yararı bulunmadığı ve gerekçeye yönelik bir temyizinin de olmadığı anlaşıldığından, temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Dosya içeriğine göre, sanık … ile mağdurenin halen evli oldukları, suç tarihinde aralarındaki dargınlık sebebiyle mağdurenin babasının evinde bulunduğu, eşiyle yeniden barışmak ve evliliğini sürdürmek isteyen sanık …’in yanına amca çocukları olan diğer sanıkları da alarak evlerine götürmek için mağdurenin evine gittikleri, sanıklardan …’in mağdureyi kucaklayarak araca bindirdiği, birlikte mağdurenin şahsına bir zarar vermeksizin sanık …’nin evine götürdükleri, mağdurenin sanıklar tarafından darp edilmediğini beyan ettiği, adli raporunda yazılı bulunan sağ eldeki çatlağın, …’nin savunmasında geçen mağdurenin aracın camına vurarak camı kırması dolayısıyla gerçekleşmiş olduğu, soruşturma makamlarına bir şikayette bulunmaksızın ertesi gün tanık Yeter’in mağdurenin bulunduğu eve geldiği, mağdure ve tanığın birlikte evden çıktıkları, bu sırada dışarıda bulunan sanık …’ın herhangi bir müdahalede bulunmaması üzerine, mağdure ile tanığın birlikte gitmeleri şeklinde gelişen olayda, sanıklar hakkında TCK.nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümleri uygulanması gerekirken yazılı şekilde fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.