YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/15975
KARAR NO : 2013/11618
KARAR TARİHİ : 18.11.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından sanıklar … ve …’ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Beyoğlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.03.2008 gün ve 2006/59 Esas, 2008/121 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulurken TCK.nın 3/1. maddesinde açıklanan “suçu işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” şeklindeki orantılılık ilkesi ve eylemin işleniş şekli, işlendiği zaman aralığı, sanıkların kasta dayalı kusurlarının ağırlığı da nazara alınıp fiilleriyle orantılı olarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle tayini gerekirken asgari hadden verilmesi aleyhe temyiz olmadığından, sanıklar tarafından suçta kullanılan ve 6136 sayılı Kanun kapsamında olduğu anlaşılan iki adet silahın TCK.nın 54. maddesi gereğince müsaderesine ise her zaman karar verilebilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıklar hakkında hapis cezasına mahkûmiyetlerinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde kararlar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK’nın 53/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler hükümlerden çıkartılarak, yerlerine “TCK.nın 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar; alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.