YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/1645
KARAR NO : 2012/1806
KARAR TARİHİ : 16.02.2012

Reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma ile ırz ve namusa tasaddide bulunma suçlarından sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve üzerine atılı diğer suçtan mahkûmiyetine dair Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.03.2006 gün ve 2001/134 Esas, 2006/79 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmeden hüküm kurulmuş ise de; temel cezanın alt sınırdan tayini, artırım ve indirimlerin ise en lehe oranlar üzerinde yapılması halinde dahi 765 sayılı Kanunun açıkça aleyhe sonuç doğurması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesi uyarınca 53/1. maddesinin (c) bentlerindeki kendi alt soyu üzerindeki haklardan yoksunluğun koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden bu haklardan yoksunluğunda hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki ” hapis cezası tamamlanıncaya kadar TCK 53/1 maddede sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” ibaresinin çıkartılıp, yerine “sanığın TCK’nın 53/3. maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki haklardan koşullu salıvermeye kadar, 53/2. maddesi gereğince de 53/1. maddedeki diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Sanığa yüklenen ırz ve namusa tasaddide bulunma suçundan verilen hükmün incelenmesine gelince;
Sanığa yüklenen ırz ve namusa tasaddide bulunma suçunun 765 sayılı TCK 415/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 03.09.2001 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 16.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.