YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/17067
KARAR NO : 2011/2913
KARAR TARİHİ : 15.11.2011

Karşılıksız çek keşide etme suçundan sanık …’un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.04.2008 gün ve 2007/614 Esas, 2008/269 Karar sayılı hüküm ve 28.11.2008 gün ve 2007/614 Esas, 2008/269 Karar sayılı temyiz isteminin reddine dair Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Mahkemece verilen 29.04.2008 gün ve 2007/614 Esas, 2008/269 Karar sayılı hükmün son fıkrasında Anayasa’nın 40/2 ve CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine aykırı olarak başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri gösterilmediğinden, aynı Kanunun 40 ve devamı maddelerine göre temyiz süresinin geçirilmesinde sanığın kusurunun bulunmadığı nazara alınarak istemin süresi içinde yapıldığı kabul edilerek, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.11.2005 tarih ve 2005/10/140-143 sayılı kararında da açıklandığı üzere; sanığın keşide ettiği çek nedeniyle verilen 1.600 YTL adli para cezası miktar itibariyle 1412 sayılı CMK.nun 5219 sayılı Kanunla değişik 305. maddesi uyarınca kesinlik sınırı içinde ise de, aynı hükümle 3167 sayılı Kanunun 16. maddesinin 3. fıkrası uyarınca sanığın 1 yıl süre ile çek hesabı açtırmasının yasaklanmasına da karar verilmesi nedeniyle hüküm kesinlik kapsamı dışında kaldığından, temyiz talebinin reddine ilişkin 28.11.2008 tarihli Ek Karar kaldırılarak asıl karara ilişkin temyiz incelemesine karar verilmekle gereği düşünüldü:
Hükümden sonra, 20.12.2009 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun” yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.