YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/1740
KARAR NO : 2012/1940
KARAR TARİHİ : 21.02.2012

KARAR

Reşit mağdureyi zorla kaçırmaya teşebbüs ve müessir fiil suçlarından sanık …’nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2005 gün ve 2004/158 Esas, 2005/770 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
29.12.2005 olan karar tarihinin karar başlığında 19.12.2005 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım yanılgısı olarak görülmüştür.
Müessir fiil suçundan kurulan hüküm 21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesi uyarınca cezanın miktarına göre kesin olup, temyizi kabil olmadığından sanık müdafiin bu suçdan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, temyiz incelemesinin zorla kaçırıp alıkoymaya teşebbüs suçundan kurulan hüküm ile sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Lehe olduğu kabul edilen 765 sayılı TCK.nın 429/1, 61 ve 433. maddelerinin uygulanması sonucu sanığa 6 ay ağır hapis cezası tayin edilmiş bulunması itibarıyla, 647 sayılı Kanunun 4. maddesinin ağır hapis cezasına uygulanamayacağı, ağır hapsin 5252 sayılı Kanun gereğince bilahare hapse dönüştürülmüş olmasının bu kuralı değiştirmeyeceği göz önüne alınarak tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükmün gerekçe kısmında, sanıklar hakkında 765 sayılı TCK.nın 59/2. maddesinin uygulandığı belirtilmiş olduğu halde sanığın cezasından anılan madde ile indirim yapılmamış olması,
../..

-2-
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5278 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile CMK.nın 231/5. maddesinde öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının 2 yıla çıkartılması ve anılan Kanunun 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.