YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/17405
KARAR NO : 2013/425
KARAR TARİHİ : 23.01.2013

Fuhuş suçundan sanık …’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair … 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 11.12.2009 gün ve 2009/1497 Esas, 2009/1386 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.05.2009 gün ve 2009/2-2 Esas, 2009/115 sayılı Kararında vurgulandığı gibi sanık hakkında Hacıbektaş Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2007 gün ve 2007/23 Esas, 2007/123 Karar sayılı ilamıyla suç uydurma suçundan tayin olunan adli para cezalarının miktarı itibarıyla 1412 sayılı CMUK.nın 305/2. maddesi gereğince hüküm tarihine göre, kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı, gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ve sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesi uyarınca aynı Kanunun 53/1-c maddesinde düzenlenen kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık haklarından yoksunluğun koşullu salıverilmeye, diğer kişiler üzerindeki vesayet ve kayyımlık yetkileri yönüyle ise hak mahrumiyetinin cezanın infazı tamamlanıncaya kadar hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarındaki “sanık Hacıbektaş Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/23 Esas, 2007/123 Karar sayılı ilamı ile suç uydurma suçundan mahkûm edilmiş olup mahkûmiyet kararının kesinleştiği tarih olan 19.01.2008 tarihinden itibaren 3 yıl
geçmeden müsnet suçu işlediği anlaşılmakla sanık hakkındaki hapis cezasının infazının TCK.nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ve “sanık hakkında hapis cezası tayin edilmiş olmakla sanığın TCK.nın 53/1-a, b, d, e maddelerindeki hakları verilen hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK.nın 53/1-c maddesindeki hakları koşullu salıverilme tarihine kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına” ilişkin bölümler hükümden çıkartılarak hak yoksunluğu ile ilgili hüküm fıkrasına “sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.