YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/17575
KARAR NO : 2011/3964
KARAR TARİHİ : 22.11.2011
Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar … ve …’in yapılan yargılamaları sonunda; beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ve diğer atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.02.2011 gün ve 2008/355 Esas, 2011/54 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Soruşturmada sanık …’ın kendisine karşı zorla cinsel istismarda bulunduğunu söyleyen olay tarihi itibariyle 15 yaşını bitirmemiş bulunan mağdurenin, aradan geçen yaklaşık dokuz aylık süre içinde şikayetçi olmayarak sanıkla görüşmeye devam etmesi, diğer sanık …’ın eylemiyle ilgili şikayette bulunduğu sırada bu eylemi de anlatarak şikayetçi olması, kovuşturma aşamasında ise önceki beyanıyla çelişecek şekilde zor iddiasını sürdürmemesi nazara alındığında; sanık …’ın cinsel istismar eylemini maddi cebirle gerçekleştirdiği hususunda kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, eylemin rızaya dayalı olarak işlendiğinin kabulü gerekirken, yazılı gerekçelerle adı geçen sanık hakkında TCK.nun 103/4. maddesi ile artırım yapılması,
Sanık …’ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu cebir, tehdit veya hile ile işlediği hususunda mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları dışında herhangi bir delil bulunmadığı gözetilmeden eylemin TCK.nun 109. maddesinin 1. fıkrası kapsamında kaldığının kabulüyle hüküm kurulması gerekirken anılan maddenin 2. fıkrasından ceza tayini,
Mağdure, sanık …’ın cinsel istismar eylemi nedeniyle beden ve ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tesbiti için Adli Tıp Kurumuna sevkedilerek bu konuda rapor istendiği, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 16.09.2009 tarihli raporunda sanık …’ın eylemi sonucu mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun bildirildiği, sanık …’ın eylemi ile ilgili bir rapor alınmadığı halde sanık … hakkında TCK.nun 103/6. maddesinin uygulanması,
Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükümde TCK.nun 109/3-b-f maddesiyle artırım yapılırken cezanın yarı oranında arttırılmasından söz edilmesine rağmen bir kat arttırılması suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,
Sanık …’ın adli sicil kaydından, suç tarihinden sonra 10.10.2007 tarihinde kesinleştiği anlaşılan Üsküdar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/48 Esas, 2006/564 Karar sayılı ilamı ile diğer ilamlarının onaylı suretleri denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine getirtildikten sonra hakkında hükmolunan cezaların TCK.nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilip verilemeyeceğinin saptanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.