YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/17598
KARAR NO : 2011/1249
KARAR TARİHİ : 25.10.2011

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından sanıklar … ve …’in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan (2’şer kez) mahkûmiyetlerine dair Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.10.2010 gün ve 2008/266 Esas, 2010/274 Karar sayılı re’sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Oluş ve kabule göre sanıkların birlikte, birbirlerini takiben çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemlerini gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında, her bir sanığın bizzat gerçekleştirdiği eylemle birlikte diğer sanığın eylemine TCK.nun 37. maddesi kapsamında fail olarak katılmış olmasından dolayı haklarında aynı Kanunun 43/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, her bir sanığın eyleminin ayrı suç kabul edilerek sanıkların ayrı ayrı iki kez cezalandırılmalarına karar verilmesi,
Dosyada mevcut 25.08.2010 tarihli Çukurova Üniversitesi Çocuk Ruh Sağlığı Ana Bilim Dalınca tanzim olunan olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığı yönündeki mütalaasını içeren raporu ile yetinilmeyerek, mağdurenin Adli Tıp Kurumuna sevkine karar verildiği halde, hükümden sonra dosyaya girdiği anlaşılan “mağdurede cinsel istismar olayına bağlı olarak travma sonrası stres bozukluğunun saptandığı ve ruh sağlığının bozulduğu” belirtilen söz konusu rapor beklenmeden, eksik incelemeyle TCK.nun 103/6. maddesinin
uygulanmaması,
Kabule göre de;
Mağdurenin kemik grafileri de alınmak suretiyle düzenlenen Gaziantep Devlet Hastanesinin 26.11.2008 günlü sağlık kurulu raporuna göre doğum tarihinin 20.03.1993 olarak düzeltildiği ve bu duruma göre mağdurenin suç tarihi itibariyle 15 yaşını tamamlamış olduğu nazara alınmadan sanıklar hakkında TCK.nun 103/4. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, re’sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.