YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/1978
KARAR NO : 2012/2866
KARAR TARİHİ : 12.03.2012

Kaçırma ve ırza geçme suçlarından sanıklar …, … ve … ile zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından sanık …’nun yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar …, … ve …’in çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetlerine, kaçırma suçundan beraatlerine ve sanık … hakkında açılan kamu davalarının düşmesine dair Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.01.2007 gün ve 2005/251 Esas, 2007/1 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar … ve … müdafii ile katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanıklar …, … ve … hakkında kaçırma suçundan dolayı, lehe kanunun tespiti için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iadesinden sonra yeniden hüküm kurulmuş ve bu kurulan hükümler de katılan vekili tarafından temyiz edilmiş ise de, sanıklar hakkında bu suçtan dolayı 01.04.2004 tarihinde verilen ilk hükümler temyiz edilmeden kesinleştiğinden, sonradan kurulan hükümler de hukuksal değerden yoksun ve yok hükmünde olup temyiz … vermeyeceğinden, katılan vekilinin bu hükümlere yönelik temyiz talebinin REDDİYLE, incelemenin diğer hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında ırza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;
Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen düşme kararı usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanıklar …, … ve … hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;
Sanıkların üzerlerine atılı eylemlerin 765 sayılı TCK.nın 415/2. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddede öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 04.01.2003’ten inceleme gününe kadar gerçekleştiği
anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 12.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.