YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/20304
KARAR NO : 2013/1503
KARAR TARİHİ : 19.02.2013
Müstehcenlik ve fuhuş suçlarından sanık … ile fuhuş suçundan sanıklar … ve …’nin yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair … 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.10.2009 gün ve 2008/433 Esas, 2009/969 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar … ve … hakkında fuhuş suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıklar hakkında kasıtlı suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetlerinin kanunî sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesinin “a” ve “e” bentlerinin de uygulanması gerektiği ve 53. maddenin 3. fıkrasına göre aynı maddenin 1-c fıkra ve bendinde yer alan kendi alt soyları üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölüm hükümlerden çıkarılarak bunun yerine “sanıkların 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair
yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Sanık … hakkında fuhuş suçundan ve sanık … hakkında müstehcenlik suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;
Tanıklar …, … ve …’un, sanıklar … ve …’in temin ettiği mağdurelerle cinsel ilişkiye girdiklerini söyledikleri otelin mesul müdürü olan sanık …’in, fuhuş için yer temin ettiğine ilişkin sanıklar, mağdureler veya tanıkların herhangi bir beyanlarının bulunmaması ve sanığın …’in inkara yönelik savunmaları karşısında, atılı suçtan cezalandırılmasına yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığı halde, beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,
Sanık … hakkında müstehcenlik suçundan yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Emanet makbuzlarında adli emanetin 2008/74, 2008/92 ve 2008/92-Ek sıralarında kayıtlı olan eşyaların hangi sanıktan ele geçirildiğinin ayrıca ve açıkça gösterilmemesi ve dosya içeriğinden bulundurulmasının suç teşkil ettiği veya suçta kullanıldığı anlaşılan eşyaların, emanette kayıtlı hangi eşyalar olduğunun kesin bir şekilde anlaşılamaması karşısında, bu hususlar ilgililerden sorulup, gerekirse bilirkişilerden ek beyan alınarak açıklığa kavuşturulduktan sonra, münhasıran müsadereye tâbi olan ve suçta kullanılan eşyaların müsaderesine, diğerlerinin sahiplerine iadesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, kamu sağlığı ve genel ahlak açısından tehlikeli olduklarından bahisle tüm eşyaların müsaderelerine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.