YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/2087
KARAR NO : 2012/2310
KARAR TARİHİ : 28.02.2012

KARAR

Irza geçme ve tehdit ile menfaat sağlama suçlarından sanık …’nın yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme suçundan beraatine tehdit suçundan mahkûmiyetine dair Söke Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.04.2007 gün ve 2005/96 Esas, 2007/105 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Irza geçme suçundan sanık hakkında hükmedilen beraat hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Tehdit suçundan sanık hakkında hükmedilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin temyiz incelenmesine gelince;
5271 sayılı CMK.nın 231/6-a maddesi hükmü gözetilerek, daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûmiyet hükmü bulunan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması olanağı bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış sanığın sabıka kaydında bulunan erteli cezası nedeniyle, ilk hükmü veren mahkemeye durumununun bildirilmesi infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bu hususta bozma isteyen tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında mahkûmiyetin sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden, hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi,

../..

-2-

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53/1-2 maddelerinin sanık hakkında uygulanmasına ile ilgili bölümün çıkarılarak, bunun yerine “sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

…