YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/21362
KARAR NO : 2012/750
KARAR TARİHİ : 03.02.2012

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık …’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Karabük Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.03.2011 gün ve 2009/238 Esas, 2011/60 Karar sayılı re’sen de temyize tâbi olan hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın kendisine karşı koymaya çalışan mağdurenin ellerini tutarak ve bağırmasını engellemek için ağzını kapatarak cinsel istismar eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında TCK.nın 103/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Uygulamaya göre de;
Hükümde, mağdurenin 22.07.2009 tarihinde Hacettepe Üniversitesi Hastanesine sevki için yapılan 135,67 TL’lik giderin sehven 109,67 TL olarak gösterilmesi ve yine mağdurenin 14.12.2010 tarihinde … Adli Tıp Kurumuna sevki için yapılan 211,67 TL’lik giderin hesaba katılmaması suretiyle, yargılama giderlerinin 237,67 TL eksik hesaplanması,
Sanık hakkında hapis cezasına mahkûmiyetinin kanunî sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re’sen de temyize tâbi olan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.