YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/22578
KARAR NO : 2013/12176
KARAR TARİHİ : 26.11.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık …’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 23.09.2009 gün ve 2007/162 Esas, 2009/869 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Tüm dosya içeriğine göre, mağdurenin eşi olup, hakkındaki mahkûmiyet hükmünün açıklanması geri bırakılan ve atılı suçu sanık … ile birlikte işleyen sanık …’in kolluk görevlileri tarafından olay haber alınıp, ifadeye çağrılmasından sonra mağdureyi zorla tuttuğu odanın anahtarını tanık Bülent Şahin’e vererek onu karakola getirmesini söylediğinin anlaşılması karşısında, soruşturma başladıktan sonra mağdureyi serbest bırakan sanıklar hakkında TCK.nın 110. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeyerek noksan ceza tayini karşı temyiz olmadığından, hükmün başında suçun işlendiği tarih gösterilmeyerek CMK.nın 232/2-c maddesine aykırılık yapılmış ise de, bu husus mahallinde düzeltilebilir eksiklik olarak kabul edildiğinde bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın, mahkemece ertelenmesine karar verilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının kısa süreli olmadığı gözetilmeyerek, hakkında TCK.nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının tamamının uygulanmamasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanmamasına ilişkin bölüm çıkarılarak, bunun yerine “Sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre, 53. maddenin 1. fıkarsının “c” bendinde düzenlenen kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileriyle ilgili hakları ile aynı madde ve fıkranın “e” bendinde düzenlenen hak kısıtlılığına ilişkin olan haklar hariç olmak üzere, 53. maddenin 1. fıkrasında yazılı diğer haklardan aynı maddenin 2. fıkrası gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.