YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/2326
KARAR NO : 2011/5164
KARAR TARİHİ : 19.12.2011

Basit cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanık …’nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Ereğli (Karadeniz) 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.10.2005 gün ve 2005/905 Esas, 2005/804 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdurenin aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanları, tanık Hüseyin Kaba’nın beyanı, 09.09.2005 tarihli Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce hazırlanan ekspertiz raporu ve tüm dosya içeriği değerlendirildiğinde; sanığın, gece saat 02:30 sıralarında soyunmuş olarak mağdurenin evine girip bıçakla onu tehdit ederek nitelikli cinsel saldırıda bulunmak istediği, mağdurenin etkin direnmesi nedeniyle eylemini gerçekleştiremediği, eyleminin TCK.nun 102/2. maddesine uyan nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçunu oluşturduğu, bu suç için kanunda öngörülen hapis cezasının miktarı ile 5235 sayılı Kanunun 12. maddesi hükmüne nazaran, yargılama yapma, delilleri takdir ve suç niteliğini belirleme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu göz önüne alınarak CMK.nun 5/1. maddesi gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükümlerin açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 19.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.