YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/2384
KARAR NO : 2012/2286
KARAR TARİHİ : 28.02.2012

Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından sanık …’in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair, Balıkesir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.02.2006 gün ve 2005/804 Esas, 2006/97 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Irza geçme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mahkemece lehe olduğu kabul edilerek, 765 sayılı …nın 414/1, 418/2 ve 59. maddelerinden hüküm kurulduğu halde, güvenlik tedbirlerinin uygulanması bakımından 5237 sayılı …nın 53. maddesinin tatbiki suretiyle karma uygulama yapılması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükmün bu sebepten dolayı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, hükmün ikinci bendinin dördüncü paragrafında yer alan “sanık hakkında 5237 sayılı …nın 53/1-2 maddelerinin uygulanmasına” ilişkin bölümün hükümden çıkartılarak bunun yerine “sanığın 765 sayılı …nın 31. maddesi uyarınca ömür boyu kamu haklarından yasaklanmasına” ve “sanık hakkında aynı Kanunun 33. maddesinin tatbikine” ibareleri eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;
Sanığa atılı 765 …nın 430/2. maddesinde düzenlenen suç için öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 27.01.1999’dan itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı …nın 7 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.