YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/2502
KARAR NO : 2012/2321
KARAR TARİHİ : 28.02.2012

Zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık … ‘ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine dair Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.12.2005 gün ve 2005/499 Esas, 2005/471 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın 765 sayılı TCK. yürürlükte iken işlediği kabul edilen zorla kaçırıp alıkoyma suçundan, hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. hükümleri lehe kabul edilerek ceza tayin edilmiş ve karma uygulama yapılarak, 647 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince sonuçta 1200 TL adli para cezasına hükmedilmiş ise de, uygulamaya ilişkin olarak lehe kanun değerledirmesi yapılır iken mahkemenin kabulü doğrultusunda 5237 sayılı TCK uyarınca alt sınırdan ceza tayin edilip aynı Kanunun 52. maddesine göre paraya çevrildiğinde sonuçta sanık hakkında 6000 TL para cezasına mahkûmiyet kararı verileceği ve hükmün temyizinin de kabil olacağı gözetilerek mahkemenin hatalı uygulaması temyiz yoluna başvuru hakkını engelleyemeyeceğinden tebliğnamedeki red isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
765 sayılı TCK.nın hükümleri olaya ilişkin olarak sanık lehine olduğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümlerinin uygulanması,
Kabule göre de;
Mahkemece 5237 sayılı TCK. hükümlerine göre uygulama yapılmasına rağmen 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesine aykırı olarak, hükmedilen kısa süreli hapis cezasının 647 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi suretiyle karma uygulama yapılması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün ceza miktarı itibariyle kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.