YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/2713
KARAR NO : 2012/802
KARAR TARİHİ : 06.02.2012

Irza geçme ve fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarından sanık … ile ırza geçme suçundan sanık …’ın yapılan yargılamaları sonunda; ırza geçme suçundan sanıklar hakkında açılan kamu davalarının düşürülmesine ve sanık …’ın fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan beraatine dair … Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.06.2006 gün ve 2005/346 Esas, 2006/240 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığa isnat olunan fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçunun 765 sayılı TCK.nın 436/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımının, suç tarihi olan 13.04.2003’ten inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5230 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Sanık … ve … haklarında ırza geçme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
“Olay öncesinde sanık …’ın mağdureyi para karşılığı fuhuş için erkeklere pazarladığı, olay günü de sanıklar … ile …’in birlikte alışveriş yaptıkları sırada mağdure ile karşılaştıkları, sanık …’ın mağdureyi sanık …’le fuhuş yapması için arabasına aldığı ve hep birlikte sanık …’ın evine gittikleri, burada yemek yiyip içki içtikleri, sanık …’ın eşi de evde bulunduğundan sanık …’in mağdure ile evde cinsel ilişkiye giremediği, bunun üzerine sanıklarla mağdurenin hep birlikte evden ayrılarak araba ile ıssız bir yere gittikleri, sanık …’in mağdure ile vajinal yoldan cinsel ilişkiye girmeye çalıştığı, ancak sarhoş olması nedeniyle bunu başaramadığı, bu kez mağdure ile anal yoldan cinsel ilişkiye girmek istediği, mağdurenin bunu kabul etmemesi üzerine, her iki sanığın da mağdureyi anal yönden ilişkiye girmeyi kabul etmesi için dövdükleri” bu şekilde sübûta eren eylemlerin nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanıkların bu suçtan mahkûmiyetleri yerine suç niteliğinde yanılgıya düşülerek eylemler basit cinsel saldırı suçu olarak kabul edilip mağdurenin şikâyetten vazgeçmesi nedeniyle sanıklar hakkında açılan kamu davalarının düşürülmesine kararı verilmesi,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.