YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/3074
KARAR NO : 2012/6104
KARAR TARİHİ : 29.05.2012

Irza geçme suçundan sanıklar …, … …, …, … ve …’ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.04.2006 gün ve 2005/134 Esas, 2006/154 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya kapsamına göre, aralarında fikir ve eylem birliği bulunan sanıkların olay mahalline götürüp cebir ve tehdit kullanmak suretiyle direncini kırdıkları mağdureye karşı aynı zaman ve mekanda birbirini takiben nitelikli cinsel istismar suçunu gerçekleştirdikleri ve bizzat işledikleri eylemden ayrı olarak diğerinin eylemine de 5237 sayılı TCK.nın 37. maddesi anlamında katılmış olmalarından dolayı 5237 sayılı TCK.nın 102/2, 102/3-d maddelerine göre belirlenen cezalarının teselsül nedeniyle aynı Kanunun 43. maddesi uyarınca da artırılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıklar hakkında lehe sonuç doğurduğu belirlenen 5237 sayılı TCK.nın 102/2 ve 102/3-d maddeleriyle ceza tayin edildiği halde, takdiri indirim uygulanırken aynı Kanunun 62. maddesi yerine 765 sayılı TCK.nın 59. maddesinin uygulanması suretiyle hükmün karıştırılması,
5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden, bu hakları ve yetkileri kullanmaktan yoksunluğun da hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi,Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ve O Yer Cumhuriyet Savcısı temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 102/2, 102/3-d maddelerine göre belirlenen cezalarından 765 sayılı TCK.nın 59. maddesine göre takdiri indirim yapılmasına ilişkin bölümde yer alan 765 sayılı TCK.nın 59. maddesi…” ibaresi çıkarılarak yerine “… 5237 sayılı TCK.nın 62. maddesi…” sözlerinin yazılması ve 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölüm hükümden çıkartılarak yerine “sanıkların 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.