YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/3457
KARAR NO : 2012/110
KARAR TARİHİ : 10.01.2012

Cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçundan sanıklar … ve …’ın yapılan yargılamaları sonunda; kasten yaralama suçundan sanık …’in, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise her iki sanığın mahkûmiyetlerine dair Merzifon Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.12.2006 gün ve 2006/53 Esas, 2006/432 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık …’in eylemini cinsel amaçla işlediği ve sanık …’in de bu suça iştirak ettiği anlaşıldığı halde, cezalarının TCK.nın 109/5. maddesi uyarınca artırılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanıklar müdafilerinin sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine,
Ancak;
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesine göre tayin olunan hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde 53/1. maddesindeki haklardan hapis süresince yasaklılığına hükmedilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına “sanığın kendi altsoyu yönüyle 53/1-c maddesindeki haklardan koşullu salıverilmeye kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Sanığın, kaçırma sırasında mağdurenin annesi …’nin müdahelesini engellemek amacı ile ona vurması sonucu adı geçenin basit tıbbi müdahele ile giderilebilinecek nitelikle yaralanması eyleminin TCK.nın 109/6. maddesi uyarınca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun zor unsuru kapsamında bulunduğu gözetilmeyerek, bu eylemden de yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,
Uygulamaya göre de;
TCK.nın 86/2. maddesinde öngörülen cezalardan hapis tercih edildiği halde aynı Kanunun 50/2. maddesine aykırı olarak bu cezanın paraya çevrilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.