YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/3465
KARAR NO : 2011/5106
KARAR TARİHİ : 16.12.2011

Cebir ve tehdit kullanarak çocuğu fuhuşa teşvik suçundan sanıklar … ve …’in yapılan yargılamaları sonunda; reşit kimseyi cebir ve tehdit kullanarak fuhuşa teşvik suçundan mahkûmiyetlerine dair Germencik Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.02.2007 gün ve 2005/305 Esas, 2007/80 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinde (a), (b), (d), (e) bentlerinde belirtilen hak yoksunluklarının mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendindeki hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar kullanılamayacağının kararda gösterilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerin fıkrasındaki “ 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yer alan güvenlik tedbirlerinin kasıtlı bir suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak cezanın infazı süresince sanık hakkında uygulanmasına” ibaresinin çıkartılıp, yerine “Sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (a), (b), (d), (e) bentlerindeki hakları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindekilere yönelik (c) bendindeki hak yoksunluğundan koşullu salıverilmeye kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.