YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/3603
KARAR NO : 2012/1110
KARAR TARİHİ : 09.02.2012

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar … ve …’un yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan sanık …’nin mahkûmiyetine, …’in ise beraatine dair Senirkent Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.12.2006 gün ve 2005/82 Esas, 2006/33 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık … müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık … hakkında Mahkemece 10.06.2004 gün 2004/22 Esas, 2004/38 sayılı Kararı ile atılı suçlardan verilen beraat hükümleri temyiz edilmeksizin kesinleştiği gözetilmeksizin, Yargıtay Cumhuriyet Savcılığından 06.10.2005 gününde lehe yasa değerlendirme açısından dosyanın iadesi sonrası yeniden bu sanık hakkında kurulan hüküm hukuki değerden yoksun olduğundan, 15-18 yaş grubunda bulunan mağdure …’in 20.05.2004 günlü mahkemece alınan beyanında sanıktan şikâyetçi olmadığını bildirmesi karşısında istemi de olmaksızın 18 yaşını ikmal ettiği bir tarihte bu yaşı ikmal etmediğinden bahisle atanan zorunlu vekilinin katılmasına karar verilmesi temyize hak vermeyeceğinden katılan vekilinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddiyle, incelemenin sanık …’nin temyizi ile sınırlı olarak yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:
Sanığa isnat edilen, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarının 765 sayılı Kanunun 416/son ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, 23.03.2004 olan suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 09.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.