YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/3962
KARAR NO : 2012/7079
KARAR TARİHİ : 21.06.2012
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık … ile bu suç ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan …’ın yapılan yargılaması sonunda; sanık …’in atılı suçtan beraatine, diğer sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.03.2007 gün ve 2006/158 Esas, 2007/225 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Beraatine karar verilen sanık … müdafiin 21.04.2006 tarihli oturumda sanığa baro tarafından atandığını beyan etmesi ve dosya kapsamında vekâletname ibraz etmediği anlaşıldığından, vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği yönündeki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi nazara alınarak CMUK.nın 317. maddesi uyarınca, sanık …’e tayin olunan ceza miktarına göre de vâki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık … müdafiin temyiziyle sınırlı olarak duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıkla ilgili olarak TCK.nın 53/1. maddesi gereğince uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan velayet …, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksunluğun sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, kanuna aykırı olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca TCK.nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin hükümlerden çıkartılarak, yerlerine “sanık hakkında TCK.nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkrası ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.