YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/4125
KARAR NO : 2012/8386
KARAR TARİHİ : 13.09.2012

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar … ve …’ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan sanık …’un mahkûmiyetine, sanık …’nın ise beraatine dair Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.03.2008 gün ve 2006/289 Esas, 2008/69 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık … müdafii ve katılan Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu (SHÇEK) vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdurenin korunma altına alınarak koruyucu ailenin yanına yerleştirildiği dosya içerisinde bulunan mağdureye ait sağlık karnesi fotokopisi içeriğinden, Samsun Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.03.1990 gün 1990/380 Esas, 228 sayılı Kararı ile korunma altına alındığı anlaşılmakla; koruma kararının onaylı bir suretinin getirtilmemesi bozma nedeni yapılmamıştır.
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık … hakkında verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen katılan Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık …’un çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair hükmün incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5237 sayılı TCK.nın 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması yerine 1/4 oranında indirim yapılmak suretiyle sanığa neticeten fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak
ceza hesaplamasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “sanığın, TCK.nın 103/2. maddesi uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 31/3. maddesiyle 1/3 oranında indirim sonucu bulunan 5 yıl 4 ay hapis cezasından anılan Kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılmak suretiyle neticeten sanığa 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası verilmesine” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.