YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/417
KARAR NO : 2011/821
KARAR TARİHİ : 17.10.2011

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve şantaj suçlarından sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı, cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve şantaj suçlarından mahkûmiyetine dair Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.12.2010 gün ve 2009/407 Esas, 2010/373 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Oluşa uygun şekilde mağdurenin hükme esas alınan samimi ve tutarlı beyanlarına göre, sanığın mağdurenin görüntülerini internet ortamına vereceği yolundaki söylemlerinin etkisinin süregelmesinden kaynaklanan bir şekilde cinsel istismar eylemini gerçekleştirdiği sabit olduğu halde, sanık hakkında TCK.nun 103/4. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle çocuğun basit cinsel istismarı ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin ONANMASINA,
Sanık hakkında şantaj suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
5237 sayılı TCK.nun 107/2. maddesinde tanımlanan şantaj suçunun, tehdit suçunun özel bir şekli olarak düzenlendiği, sanığın mağdureyi, görüntülerini internet ortamında yayacağı tehdidiyle hukuka aykırı şekilde hürriyetinden yoksun kıldığının anlaşılması karşısında; anılan bu eylemin TCK.nun 109/2. maddesinde öngörülen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun tehdit unsuru niteliğinde bulunduğu gözetilmeden ayrıca şantaj suçundan da mahkûmiyet hükmü kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.