YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/4532
KARAR NO : 2012/11309
KARAR TARİHİ : 14.11.2012

Irza geçme (iki kez) ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık …’ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; mağdure …’e yönelik olarak 2002 yılı ekim ayında işlediği ırza geçme eylemi çocuğun nitelikli cinsel istismarı kabul edilerek bu suçtan ve 26.06.2004 tarihinde aynı mağdureye karşı işlediği reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma eylemi reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma kabul edilerek bu suç ile ırza geçme suçundan mahkûmiyetine dair İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.05.2007 gün ve 2006/82 Esas, 2007/32 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık müdafiin kanuni süreden sonra yapılan duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi gereğince REDDİYLE, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık hakkında mağdure …’e karşı 2002 yılı ekim ayında işlediği çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve 26.06.2004 tarihinde işlediği ırza geçme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA,
Sanık hakkında reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince,
Oluşa uygun kabule göre, sanığın işlediği reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunun 765 sayılı TCK.nın 430/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave dava zamanaşımına tâbi bulunduğu, suç tarihi olan 26.06.2004’ten inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca bu suçtan görülen davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.