YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/4980
KARAR NO : 2012/4362
KARAR TARİHİ : 12.04.2012

Cinsel taciz ve hakaret suçlarından sanık …’nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 03.04.2007 gün ve 2006/651 Esas, 2007/375 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanığın adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı birçok suçtan mahkûm olduğunun anlaşılması ve CMK.nın 231/6-a maddesi karşısında, sanık hakkında CMK.nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılmaması bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında mahkûmiyetin sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden, 53/1. maddede öngörülen hakların bütününden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi, kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölümün çıkarılarak, bunun yerine “hükümlünün 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis
cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usûl ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurenin aşamalardaki uyumlu ve samimi görülen anlatımlarına, tanık beyanlarına ve dosya içeriğine göre sanığın belediye otobüsünde seyahat eden mağdurenin bulunduğu koltuğun arkasına geçerek mağdurenin kalçasına eli ile birden çok defa dokunması şeklindeki eyleminin bedensel temas içermesi nedeniyle TCK.nın 102/1. maddesindeki basit cinsel saldırı suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde cinsel taciz suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,
Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurenin onaylı nüfus kayıt örneği getirtilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Sanık hakkında mahkûmiyetin sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden, 53/1. maddede öngörülen hakların bütününden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.