YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/499
KARAR NO : 2011/4077
KARAR TARİHİ : 23.11.2011

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık …’nun bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.12.2005 gün ve 2005/389 Esas, 2005/573 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın işlediği kabul edilen reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunun ilgili kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle, 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 26.03.2001’den inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca bu suçtan açılan davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Sanık hakkında ırza geçme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mahkemece 5252 sayılı Kanunun 9/3. ve 5271 sayılı CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan 765 sayılı TCK.nun 416/1. maddesi gereğince mahkûmiyet hükmü kurulmasına karşılık, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin tatbiki suretiyle karma uygulama yapılarak hükmün karıştırılması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğname gibi BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK.nun 322. maddesinin verdiği
yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 31 ve 33. maddelerinin uygulanmasına” ibaresi konulmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.