YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/5319
KARAR NO : 2012/9668
KARAR TARİHİ : 09.10.2012

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istisimarı suçlarından sanık …’ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.11.2007 gün ve 2006/143 Esas, 2007/292 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdureler… vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Katılanlar vekilinin temyiz dilekçesi içeriğinden mağdureler …a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerini temyiz etmediği anlaşılmakla, incelemenin mağdureler …a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istisimarı suçlarından verilen beraat hükümleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Mağdurelerin aşamalardaki özde değişmeyen beyanları, tanıklar…, … ile rehber öğretmen…, diğer öğretmenler …, …’nin anlatımları ile öğrenci tanıklar …’ın ifadeleri, olay yeri krokisi ve tüm dosya içeriğinden; sınıf öğretmeni olan sanığın, sınıfta masa örtüsüyle kaplı bulunan öğretmen masasına öğrencileri olan 7 yaşlarındaki mağdureleri çağırarak sınıfta bulunan diğer öğrencilerin normal şekilde oturduklarında göremeyecekleri şekilde, masa altında cinsel organını çıkartarak öptürme, ağızlarına sokma, mağdurelerin eteklerini kaldırarak cinsel organlarını eli ile okşama şeklinde ve başka zamanlarda ise kucağına oturtup yanaklarından ısırma, ayrıca ders saatlerinde nöbetçi öğrenci ve öğretmenlerin de bulunmadığı aynı koridorda sınıfın hemen yanındaki genelde kullanılmayan öğretmenler odasına götürerek aynı şekilde cinsel davranışlarda bulunmak suretiyle çocuklara karşı nitelikli cinsel istismar suçlarını işlediği sabit olmasına rağmen, dosya kapsamına uygun düşmeyen yerinde ve yeterli olmayan gerekçelere dayanılarak beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılanlar …vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.