YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/6696
KARAR NO : 2012/2397
KARAR TARİHİ : 29.02.2012

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.03.2008 gün ve 2006/53 Esas, 2008/70 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi:
Kanuni süresinden sonra yapılması nedeniyle sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:
Mahkemece yapılan yargılama sırasında katılan tarafından ibraz edilip sahteliği hususunda herhangi bir iddiada bulunulmayan ve Denizli Devlet Hastanesinde görevli Kadın Doğum Uzmanınca düzenlenen 28.10.1991 günlü raporda, katılan müştekinin eşi …’in 26.09.1991 tarihinde hastanede canlı bir kız çocuğu dünyaya getirdiğinin bildirilmesi karşısında, bu resmi kayda göre suç tarihinde 15 yaşını bitirmediği sabit olan mağdurenin sanığın baskısıyla verdiği ilk kolluk beyanında başına gelen hadiseden bahsetmemesine karşılık aynı gün verdiği ikinci ifadesinde yaşananları ayrıntılı şekilde anlattığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın olay günü mağdureye karşı önce vajinal ardından anal yoldan nitelikli cinsel saldırıda bulunduğu, bu durumun alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olabileceği, aynı suç işleme kararı kapsamında değişik zamanlarda gerçekleştirilen eylemler için uygulanan 5237 sayılı TCK.nın 43. maddesinin uygulanma şartlarının bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.