YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/6848
KARAR NO : 2011/5218
KARAR TARİHİ : 19.12.2011

Irz ve namusa tasaddide bulunma suçundan sanık …’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.05.2008 gün ve 2004/565 Esas, 2008/249 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
765 sayılı TCK.nun 415. maddesinde “ağır hapis cezası” öngörülmemesi nedeniyle bu suçtan dolayı sanık hakkında aynı Kanunun 31 ve 33. maddelerinin uygulanamayacağının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurun babası olan müştekinin 07.07.2004 tarihli beyanında “mağduru ……z’in yanına bıraktığını” beyan etmesi, tanık …’ın da aynı tarihli anlatımında “bana emanet etti” diyerek müştekiyi teyit etmesi, tanık …’ın bu yükümlülüğü geçici de olsa sanığa devrettiğine dair dosyada bir delilin de bulunmaması karşısında, koruma ve gözetimi altında bulunmayan mağdura yönelik eylemi nedeniyle sanık hakkında uygulama yeri bulunmadığı halde cezasının, 765 sayılı TCK.nun 417. maddesi ile artırılması,
Sanığın mağdureye yönelik eylemini değişik zamanlarda “teselsül uygulamasında asgari sayı olan” iki kez gerçekleştirdiğinin mahkemece oluşa uygun olarak kabul edilmesine rağmen, gerekçe de gösterilmeyip, tatbik edilen önceki maddelerle ulaşılan cezanın, 765 sayılı TCK.nun 80. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak 1/4 oranında artırılması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.