Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2011/7741 E. 2012/8611 K. 18.09.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/7741
KARAR NO : 2012/8611
KARAR TARİHİ : 18.09.2012

Cinsel taciz suçundan sanık …’ün yapılan yargılaması sonunda; cinsel taciz, hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından mahkûmiyetine dair Erzincan Sulh Ceza Mahkemesinden 26.11.2007 gün ve 2007/679 Esas, 2007/901 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık … ve Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 sayılı iki bin liraya kadar (iki bin dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı Kanunlar ile değişik (1) numaralı bendinin Anayasaya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07.10.2010 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, bu itibarla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince cezanın miktarına göre kesin olup kişilerin huzur ve sukununu bozma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz kabiliyeti bulunmadığından, CMUK.nın 317. maddesi uyarınca sanık ve Üst Cumhuriyet Savcısının bu suça ilişkin temyiz isteminin reddiyle incelemenin cinsel taciz ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık hakkında cinsel taciz suçundan verilen hükmün incelenmesinde;
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve Üst Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükme ilişkin temyizlere gelince;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 12.03.1990 gün ve 1990/8-3-70, 09.10.2007 gün ve 2007/11-44-200 sayılı Kararlarında vurgulandığı gibi bir olayın açıklanması sırasında başka bir hadiseden söz edilmesi, o hadise hakkında da dava açıldığını göstermeyeceği ve dava konusu yapılan eylemin açıklıkla ve bağımsız olarak gösterilmesi gerektiği, yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.10 2008 gün ve 2008/1-130-215 sayılı Kararında belirttiği üzere iddianameye konu edilmemiş olan eylemle ilgili olarak hüküm verilemeyeceği, ancak sözkonusu fiille ilgili olarak kamu davası açılmak suretiyle giderilebilecek bu eksikliğin, 5271 sayılı Kanunun 226. maddesi uyarınca ek savunma verilmek suretiyle bertaraf edilmesinin mümkün olmadığının belirtildiği, buna karşılık 01.08.2007 günlü iddianamede, sanık hakkında cinsel taciz suçundan dava açıldığı, mağdureye yönelik hakaret suçundan açılmış bir dava bulunmadığı halde, bu suça ilişkin dava açılıp açılmaması hususunda Cumhuriyet Savcılığına ihbarda bulunulması sonucuna göre gereğinin yapılması yerine, sanığa ek savunma … verilerek bu suçtan da mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle CMK.nın 225. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı, sanık ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.