YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/7900
KARAR NO : 2012/8793
KARAR TARİHİ : 21.09.2012
Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık …’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.03.2008 gün ve 2007/211 Esas, 2008/130 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yönelik olarak;
Sanığın eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiği halde, hakkında TCK.nın 109/5. maddesinin uygulanmaması,
Ayrıca TCK.nın 51. maddesi uyarınca cezası ertelenirken mahkemece sanığın yargılama aşamasındaki pişmanlığı gerekçe gösterilmiş olduğu ancak yargılamada sübut bulan suçunu kabul etmediği gibi herhangi bir pişmanlık emare ve ifadesi de bulunmadığı halde TCK.nın 51. maddesinin uygulanması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini gerçekleştiren sanık hakkında bu suçtan eylemine uyan TCK.nın 109/1, 109/3-f, 109/5. maddeleri uyarınca verilecek cezanın da 3 yıl hapis cezasını gerektirdiğinden, hükümden önce 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nın 231. maddesinin uygulanmasının, yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif cezadan ötürü başka bir biçimde yararlandırma ve ikinci bir atıfet anlamına geleceği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 23.03.2004 gün ve 2004/6-41 Esas, 2004/70 sayılı Kararında açıklandığı üzere olayda bu düzenlemenin uygulama yerinin olmadığı anlaşıldığından, bu hususta tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.