YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/8245
KARAR NO : 2013/1628
KARAR TARİHİ : 20.02.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından sanık …’ün yapılan yargılaması sonunda; 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan mahkûmiyetine, diğer atılı suçtan beraatine dair … 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.12.2007 gün ve 2006/618 Esas, 2007/929 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde, sanığın hukuki yararı bulunmadığından müdafiin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçuna yönelik temyizle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,
Sanık hakkında hapis cezasının kanunî sonucu olarak TCK.nın 53/1. maddesinde sayılan tüm haklardan yoksunluğa karar verilmesi gerekirken, hükümlerde TCK.nın 53/1-c ve 53/1-e fıkrasındaki haklardan yoksunluğuna karar verilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.