YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/8388
KARAR NO : 2012/2947
KARAR TARİHİ : 13.03.2012

Cinsel taciz suçundan sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Tirebolu Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 23.09.2008 gün ve 2008/132 Esas, 2008/242 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın eylemine uyan TCK.nın 105/1. maddesinde adli para cezası ile birlikte seçimli olarak hapis cezasının öngörülmüş olmasına rağmen, hapis cezasının tercih edilerek uygulanması sonucunda verilen hapis cezasının TCK.nın 50/2. maddesine aykırı şekilde seçenek yaptırım olarak adli para cezasına çevrilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, verilen hapis cezasının TCK.nın 50/2. maddesine aykırı şekilde adli para cezasına çevrilmesi sanık lehine olup adli para cezasının TCK.nın 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine olanak bulunmadığı da nazara alınarak tebliğnamedeki bozmaya ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 E. 2009/13 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, olayda da katılanın dosyaya yansıyan maddi bir zararının bulunmadığı gibi, mağdurenin 03.06.2008 tarihli celsede zarar talebinin olmadığını da belirtmesine rağmen, CMK.nın 231. maddesinde öngörülen diğer şartlar da tartışılarak bir karar verilmesi gerekirken sanık hakkında katılanın zararının giderilmemesi nedenine dayanılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.