YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/847
KARAR NO : 2011/4890
KARAR TARİHİ : 12.12.2011

Zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık … ‘in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair … 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.01.2006 gün ve 2005/174 Esas, 2006/18 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK.nun aleyhe olduğunun kabulü ile lehe olan 765 sayılı TCK.nun 430/1 ve 81/1. maddelerine göre asıl ceza belirlendikten sonra, fer’i cezaların tayini sırasında 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesine aykırı olarak, 765 sayılı TCK.nun 31. maddesinin uygulanması sırasında 5237 sayılı TCK.nun 7/3 ve 53/2. maddelerinin gözönünde bulundurulması suretiyle sanığın cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kamu hizmetlerinden yasaklanmasına karar vermek suretiyle uygulama yapılarak hükmün karıştırılması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “765 sayılı TCK.nun 31. maddesi gereğince 5237 sayılı TCK.nun 7/3 ve 53/2. maddeleri de gözetilerek cezanın infazı tamamlanıncaya kadar kamu hizmetlerinden yasaklanmasına” ibaresinin çıkartılarak, yerine “sanığın 765 sayılı TCK.nun 31. maddesi uyarınca müebbeden hidematı âmmeden memnuniyetine”
ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.