YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/898
KARAR NO : 2011/4910
KARAR TARİHİ : 12.12.2011
Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar … ve …’in bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair … Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.11.2005 gün ve 2005/326 Esas, 2005/267 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında ırza geçme suçundan kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak,
CMK.nun 326/2. maddesi gereğince sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine yargılama giderlerinin müteselsilen tahsiline karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddenin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki “Yargılama sırasında … toplam 18.10 YTL’nin yargılama masrafının sanıklardan müteselsilen tahsili ile hazineye irat kaydına” şeklinde devam eden cümlenin çıkartılması, kanun değişikliği nedeniyle yapılan bozma ilamından sonra yapılan yargılama masraflarının sanıkların kusurundan kaynaklanmadığı da gözetilerek yerine “Bozma ilamından önce yapılan bir adet posta gideri olan 3.00 TL’nin sanık …’dan, bir adet posta gideri olan 3.00 TL’nin sanık …’den ayrı ayrı alınmasına” denilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Sanıklar hakkında reşit olmayan kimseyi rızası ile alıkoyma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Sanıklara isnat olunan reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçunun 765 sayılı TCK.nun 430/2. maddesinde öngörülen üst sınırına nazaran sanıkların lehine olan aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanıklar hakkında mahkûmiyet kararının verildiği tarih olan 17.11.2005’den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 12.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.