YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/9105
KARAR NO : 2013/3610
KARAR TARİHİ : 29.03.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Ereğli (Konya) 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.07.2006 gün ve 2006/189 Esas, 2006/319 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında sonuç cezanın adli para cezası olduğu halde hakkında TCK.nın 58. maddesine aykırı olarak hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Mağdure ile sanık arasında daha önceden arkadaşlık olduğu ve bu arkadaşlığın sanığın evlenmesi üzerine sona erdiği, olay günü sanığın araç ile mağdurenin önünü kestiği ve kendisine ait silahı çıkararak mağdureye doğrulttuğu ve ”Benimle geleceksin, gelmediğin takdirde kafana sıkarım, bizim ilişkimize kim engel oluyorsa hepsinin kafasına sıkarım” dediği ve mağdurenin 01.05.2006 tarihli duruşmada alınan beyanında sanık …’nin kendisine karşı arabaya binme hususunda herhangi bir zorlamasının olmadığını ve mağdurenin gitmek istemesi üzerine sanığın kendiliğinden mağdureyi bıraktığını beyan ettiği anlaşılmış olup, sanığın eyleminin TCK.nın 106/2-a maddesinde belirtilen silahla tehdit suçunu oluşturduğu halde hakkında yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.