YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/9495
KARAR NO : 2013/6547
KARAR TARİHİ : 27.05.2013
Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (5 kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (5 kez) ve müstehcenlik suçlarından sanık … ‘nun yapılan yargılaması sonunda; mağdurlar … ve …’e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismar suçunun basit cinsel istismar suçunu oluşturduğunun kabulüyle bu suçtan ve bu mağdurlara karşı kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine; sanığın mağdurlar …, … ve …’a yönelik atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçlarından ise beraatine dair … 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.03.2008 gün ve 2006/332 Esas, 2008/33 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında mağdur …’a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen beraat hükmü ile mağdurlar … ve … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve müstehcenlik suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında mağdur …’a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen beraat hükmü ile, delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, mağdurlar … ve … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve müstehcenlik suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık hakkında mağdur …’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, mağdurlar … ve …’a yönelik ise çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen beraat hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde;
Onaylı nüfus kaydı içeriğinden olay tarihinde 15 yaşından küçük mağdurların aşamalarda özde değişmeyen samimi anlatımlarına, tanık beyanlarına ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın evine davet ettiği hukuken … açıklamaya ehliyeti bulunmayan mağdur …’ı sigara içmesi için evine davet ederek bir süre porno film izletmesi şeklindeki eylemi ile mağdur …’ı hürriyetinden yoksun kıldığı, diğer mağdurlar … ve …’ı ise evinde sigara
içmeleri için çağırıp evinin boş odasına götürerek pantolanlarını indirdikten sonra “cinsel organlarınız büyür” şeklindeki hileli sözlerle cinsel organlarına ilaç sürmek suretiyle basit cinsel istismarda bulunarak onları hürriyetlerinden yoksun bıraktığı sabit olduğu halde, bu suçlardan mahkûmiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyecek şekilde beraatine karar verilmesi,
Sanığın, mağdurlar … ve …’e yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sanık müdafii ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.05.2010 gün ve 2010/4-110 sayılı Kararına ve Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurlar … ve …’in muayenesi ve hakkındaki raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristi bulundurulması gerektiği gözetilmeden, usulüne uygun teşekkül etmeyen Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu’nun 08.06.2007 günlü raporuna dayanılarak TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmaması,
Uygulamaya göre de;
Dosya içeriğine göre, suçun işleniş biçimi, sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı ve mağdur sayısı dikkate alınarak, hakkında TCK.nın 103/1. maddesinde öngörülen cezaların, alt sınırdan uzaklaşarak tayini gerekirken, asgari hadden ceza verilmesi,
Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.