YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/9629
KARAR NO : 2013/3851
KARAR TARİHİ : 03.04.2013
Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar …, … ve …’in bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar … ve …’in atılı suçlardan beraatlerine, sanık …’un atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.09.2008 gün ve 2006/170 Esas, 2008/105 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık … müdafii ve mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, suçtan zarar gören mağdurenin şikâyetçi olduğu ve talimatla alınan 22.09.2006 tarihli beyanında katılma talebinde bulunduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure …’in davaya katılmasına ve vekili Av. …’ın katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilmekle sanık … Müdafii ve katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;
Sanıklar …, … ve … hakkında ırza geçme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık … hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar … ve … hakkında verilen beraat hükümlerinin ONANMASINA,
Sanıklar hakkında reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince,
Sanıklara isnat edilen reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunun 765 sayılı TCK.nın 430/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 09.12.2002 yılından inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 03.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.