Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2011/9676 E. 2012/12248 K. 30.11.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/9676
KARAR NO : 2012/12248
KARAR TARİHİ : 30.11.2012

Fuhuş suçundan sanık …’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.11.2008 gün ve 2007/514 Esas, 2008/571 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Başka bir soruşturma nedeniyle sanığın iletişiminin dinlendiği ve kaydedildiği sırada CMK.nın 135/6. maddesinde sayılan suçlardan olmayan fuhuş suçuna ilişkin elde edilen tesadüfi delillerin CMK.nın 138/2. maddesi uyarınca Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulması üzerine başlatılan soruşturmada alınan sanığın aşamalardaki ikrara yönelik savunmaları, tanık …’in beyanları ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın fuhuş suçunu işlediği sabit olduğundan, tebliğnamedeki iletişimin dinlenmesine ilişkin delillerin hukuka aykırı olduğundan bahisle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi, sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkûmiyetlerine ilişkin ilamlar şerhleri ile birlikte temin edilerek sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının araştırılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın TCK.nın 53/1-c maddesinde öngörülen haklardan yalnızca kendi altsoyu bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar, altsoyu dışındakiler yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı Kanunun
322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, hükümde yer alan 5237 sayılı sayılı TCK.nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm hükümden çıkartılarak, yerine “5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesi gereğince 53/1.c maddesindeki haklardan kendi alt soyu yönünden sanığın koşullu salıverilmesi tarihine kadar; TCK.nın 53/1. maddesindeki diğer haklardan ise aynı Kanunun 53/2. maddesi uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.