YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/9690
KARAR NO : 2013/2505
KARAR TARİHİ : 11.03.2013

Fuhuş suçlarından (4 kez) sanıklar …, … ve …’nun yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine ve üç mahkûmiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 05.02.2009 gün ve 2008/1428 Esas, 2009/136 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık … ile diğer sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanıklar hakkında, mağdureler …, … ve …’ya yönelik fuhuş suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların itirazı kabil olup temyiz yeteneği bulunmadığından, sanıklar müdafilerinin temyizlerinin CMK.nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde olduğunun kabulüyle bu husustaki incelemenin mahallinde itiraz merciince yapılması mümkün görüldüğünden, temyiz incelemesinin sanıkların mağdure Meryem Karadağ’a yönelik fuhuş suçundan kurulan hükümler ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK.nın 227/2. maddesinde hapis cezası ile birlikte adli para cezası da öngörüldüğü halde sanıklar hakkında adli para cezasına hükmolunmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıklar hakkında hükmolunan 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre, 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan, 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm hükümden çıkartılarak, yerine “TCK.nın 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” ibaresi eklenmek suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.