YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/9986
KARAR NO : 2013/2302
KARAR TARİHİ : 06.03.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar …, …, …, … ve …’nün yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Taşova Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 19.02.2007 Gün ve 2006/169 Esas, 2007/12 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanıklar müdafiin duruşmalı inceleme talebinin tayin olunan cezaların miktarları nazara alınarak 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıklar hakkında hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, altsoyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölümler hükümlerden çıkarılarak bunun yerine “sanıkların 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.03.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy

Hürriyetti tahdit eyleminin cinsel amaçla yapılması halinde TCK 109/5 maddesindeki artırım maddesi uygulanacaktır. Cinsel amaç kaba şehevi duyguların tatminine yönelik bir amaçtır. Sanık mağdure ile resmi olarak evlenmişler ancak henüz düğünleri yapılmadığı için bir arada yaşamamaktadırlar. Bu safhada iken mağdurenin boşanmak istediği, bunu öğrenen sanığın arkadaşları ile mağdureyi kaçırmak için zorla arabaya bindirip uzaklaştıkları sırada bilgi verilmesi üzerine yolda yakalandıkları anlaşılmaktadır. Olayda kaçırma sonrası bir cinsel tecavüzde vuku bulmuş değildir. Evlilik kurumu içinde cinsellik bulunmasına rağmen, evlilik cinsellikten ibaret değildir. Bu nedenle bilhassa evlenmek amacıyla bu suçun işlendiği ancak tecavüzün gerçekleşmediği olaylarda cinsel amaçtan dolayı cezayı artırmak yasal ve adil olmayacaktır. Yasadaki amaç mutlak bir amaçtır. TCK 109/5 deki artırım maddesinin uygulanabilmesi için bu amacın mutlak ve tartışmasız olması gerekir. Bu nedenlerle sanıklar hakkında TCK 109/5 maddesindeki artırım maddesi uygulanmamalıdır.
Yukarı da açıklanan nedenlerle sayın çoğunluk görüşlerine katılmıyorum.