YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/1015
KARAR NO : 2013/12460
KARAR TARİHİ : 02.12.2013

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık …’un yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, atılı diğer suçtan beraatine dair Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.12.2009 gün ve 2009/171 Esas, 2009/330 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan mağdur vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurenin muayenesi ve hakkındaki raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristi bulundurulması gerektiği gözetilmeden, usulüne uygun teşekkül etmeyen 24.10.2008 tarihli İhtisas Kurulu raporuna itibar edilerek TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesine gelince;
Sanığın, haklarında yaş küçüklüğü nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen diğer çocuklar … ve … ile birlikte, mağdura değnekle vurmak suretiyle köpek çiftliğine götürdükleri ve cinsel istismarda bulundukları anlaşılan olayda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti yerine hukuka uygun düşmeyen gerekçeyle beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan mağdur vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.