YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/12023
KARAR NO : 2012/9385
KARAR TARİHİ : 03.10.2012

Irza geçme suçundan sanık …’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bergama Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.06.2006 gün ve 2006/39 Esas, 2006/138 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
765 sayılı TCK.nın 434/2. maddesi gereğince kamu davasının yenilenmesinin, sanığın evlenme tarihinden itibaren zamanaşımı süresi içinde tamamen kendi kusurlu hareketiyle boşanmaya sebebiyet vermesi durumunda mümkün olacağı, kusurun karşılıklı olması halinin bile davanın yenilenmesini gerektirmeyeceği, şiddetli geçimsizlik nedeniyle mağdure tarafından açılan boşanma davasında tarafların hangisinin kusurlu olduğunun belirtilmediği gibi Kınık Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.09.2000 gün ve 1999/224 Esas, 2000/130 Karar sayılı boşanma dosyası incelendiğinde, mağdurenin boşanma talebinin, tarafların yaşadıkları geçim sıkıntısı nedeniyle aralarındaki ilişkinin zedelendiği ve davalının davacıyı başka erkeklere borç para almaya göndermesi nedeniyle davacının haklı olarak huzursuzluk duyduğu ve haysiyetinin zedelendiği bu nedenle davacının boşanma talebinin haklı olduğu kanaatine varılarak tarafların boşanmalarına karar verildiği, ancak kekeme olan sanığın komşularından para istemeye fiziki engeli nedeniyle eşini gönderdiği, borç para istemenin komşuluk ilişkilerinden kaynaklandığı, bu durumun sanığa ağır kusur olarak yükletilmesinin mümkün olmadığı gözetilerek, mahkemece sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle mahkûmiyet kararı verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.