YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/12213
KARAR NO : 2013/4594
KARAR TARİHİ : 17.04.2013

Fuhuş suçundan sanık … ‘un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair … 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 05.04.2012 gün ve 2010/890 Esas, 2012/575 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle dosya incelendi;
Yokluğunda verilen 05.04.2012 tarihli hükmün, savunmasının alındığı 28.04.2011 tarihli celsede ikamet adresi olarak “… Mahallesi … Caddesi No: … İç Kapı No: … Merkez/…” adresini bildiren sanık …’ye, Tebligat Kanunun 10. maddesine aykırı olarak bilinen son adresi yerine, mernis adresine aynı Kanunun 21. maddesine göre tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanığın 25.06.2012 tarihli dilekçesinin eski hale getirme yoluyla süresinde yapılmış temyiz istemi niteliğinde olduğu kabul edilerek, temyiz incelemesi yapılmasına karar verildikten soma gereği düşünüldü:
Sanık hakkında iki mağdureye yönelik fuhuş suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmasına karşın, mahkemece her iki mağdureye yönelik eylemlerin ayrı ayrı suç oluşturacağı gözetilmeden tek suç oluşturduğunun kabulü ile yazılı şekilde uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1-c maddesindeki haklardan; kendi alt soyu yönünden koşullu salıverilme tarihine, kendi alt soyu dışındakiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün bu sebepten dolayı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, hükümde yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm hükümden çıkartılarak yerine “5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesi gereğince 53/1.c maddesindeki haklardan kendi alt soyu yönünden sanığın koşullu salıverilmesi tarihine kadar, TCK.nın 53/1. maddesindeki diğer haklardan ise aynı Kanunun 53/2. maddesi uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.