YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/12367
KARAR NO : 2012/11240
KARAR TARİHİ : 13.11.2012

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık …’ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.02.2012 gün ve 2008/265 Esas, 2012/24 Karar sayılı re’sen de temyize tâbi hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık müdafiin süresinden sonra vâki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın, sokakta oynayan mağdurenin yanına adres sorma bahanesi ile yaklaşarak kıyafetinin üzerinden göğüslerini ellemesi şeklinde gerçekleşen somut olayda, eylemin benzer birçok olaydan daha farklı veya olağan dışılık göstermediği, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 29.07.2009 ve Adli Tıp Genel Kurulunun 24.02.2011 tarihli raporları ile belirlenen mağdurede olaydan sonra oluşan tramva sonrası stres bozukluğuna ilişkin muayene bulgularının da benzer olaylardan daha vahim bir özellik arzetmediği nazara alındığında; temel ceza belirlenip cezaların alt hadlerinden uzaklaşırken eylemler ve oluşan zararlarla orantılı olacak şekilde ceza miktarlarının belirlenmesi gerekirken, TCK.nın 103/1 ve 103/6. maddelerine göre ceza miktarı belirlenirken aynı teşdit nedenlerine dayanılarak yetersiz ve yerinde olmayan gerekçelerle ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantısız olacak şekilde ceza sürelerinin tayin edilmesi suretiyle 5237 sayılı Kanunun 3/1 ve 61. maddelerine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan re’sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.