YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/13360
KARAR NO : 2013/8491
KARAR TARİHİ : 03.07.2013

Kaçırma (iki kez) suçundan sanık …’in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; mağdure … yönelik kaçırma eylemi zorla kaçırıp alıkoyduğu reşit olmayan mağdureyi şehevi harekette bulunmadan kendiliğinden serbest bırakma kabul edilerek bu suç ile mağdure … karşı işlediği kaçırma suçundan mahkûmiyetine dair Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.12.2010 gün ve 2010/33 Esas, 2010/422 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında mağdure … karşı işlediği kaçırma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında mağdure … yönelik işlediği zorla kaçırıp alıkoyduğu reşit olmayan mağdureyi şehevi harekette bulunmadan kendiliğinden serbest bırakma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;
Oluşa uygun kabule göre sanığın işlediği suçun 765 sayılı TCK.nın 432/son. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi bulunduğu, sanığın mahkemede duruşma sorgusunun yapıldığı 25.11.2004 tarihi ile mahkemece sanığın atılı suçtan beraatine dair verilen ilk hükmün Yargıtay 5. Ceza Dairesince bozulmasının ardından bozma kararına uyan mahkemece kurulan 21.12.2010 günlü mahkûmiyet hükmü arasında asli zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından, mahkemece zamanaşımı nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün 5237 sayılı
TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.